Op 3 november ben ik naar de landelijke bijeenkomst van de diagnosegroep Raynaud geweest. Deze diagnosegroep hoort bij de Vereniging van Vaatpatiënten.

Toen we binnenkwamen zijn we eerst even bijgekomen van de lange reis met een lekker kopje koffie, en daarna zijn we even langs de informatiestand gelopen om wat boekjes te verzamelen.

Daarna was het tijd om te beginnen: de voorzitster van de stichting Pijn-Hoop vertelde een mooi verhaal over pijn, pijnbeleving en hoe daarmee om te gaan.  Ze vertelde op een heel luchtige manier haar levensverhaal, en ging daarna verder in op het begrip “pijn”, maar dan wel op een positieve manier.

Hierna was het de beurt aan een anesthesioloog/pijnbestrijding: dr. Wagemans.

Hij wist niet zoveel van Raynaud, wel van pijn - maar speciaal voor ons had hij zich nog even verdiept in het fenomeen - en ik moet zeggen dat was goed gelukt.

Zo vertelde hij bijvoorbeeld dat er bij Raynaud geen beschadiging is, maar er een beschadiging dreigt, en dat veroorzaakt de pijn! Typische verschijnselen zijn kou, verkleuring van vingers ( eerst wit, dan blauw en tenslotte rood), maar ook gevoelloosheid.

Hij heeft ook uitgelegd waarom je duim vaak niet wit wordt: die wordt het meest gebruikt, de afstand tot de top is korter ( want heeft maar 2 vingerkootjes), en hij wordt ook nog eens meer doorbloedt. Wat de pijn betreft ging hij ook wat dieper in op de pijnstillers en behandeling. Kortom, het was zeker een lezing waar ik wat van heb opgestoken!

Na de pauze was er tijd ingeroosterd voor het lotgenotencontact. Hiervoor werden de aanwezigen in vier groepen verdeeld, die elk dan in een aparte ruimte ervaringen met elkaar konden uitwisselen.

Ik vond het erg interessant om eens te horen wat anderen hebben meegemaakt, hoe ze daarmee omgingen en wat hun tips waren. Het is toch anders als je tips hoort van lotgenoten ( ervaringsdeskundigen eigenlijk) dan van artsen.

Tenslotte was er nog een grappige maar vooral originele afsluiting: er was een danseres gekomen die ons liet kennis maken met filmdans: “Bollywood”.  Zo konden we warm en vrolijk naar buiten, een ideale afsluiting van deze leuke en leerzame dag!

Stephanie