|
In het april nummer van het NVLE blad stond een artikel over prednison en botafbraak. Hier wil ik graag op reageren.
Hierin wordt gesteld dat het beter is botafbraak te beperken met bisfosfonaten dan het is botaanwas te bevorderen met kalk en vitamine D. De mogelijkheid om beide methoden tegelijk toe te passen wordt echter niet genoemd. Toch is dit een veel voorkomende preventieve behandeling. Verderop wordt gesteld dat de behandeling met bisfosfonaten duur zou zijn en niet kosteneffectief. Nou heb ik eens gekeken wat deze medicijnen kosten, en dat komt uit op minder dan 1 euro per dag.Dat lijkt mij niet duur, zeker gezien de mogelijke gevolgen van osteoporose als je deze preventieve behandeling niet toepast. Als je Prednison voorschrijft zonder preventieve maatregelen tegen osteoporose, zou je eigenlijk geregeld moeten controleren op osteoporose. Dit lijkt mij vele malen duurder dan een euro per dag.Daarnaast: Hoe bepaal je hoe kosteneffectief een wervelverzakking is of een gebroken heup? Om nog maar niet te spreken over het leed van de betreffende patient! Het lijkt mij dus een slechte zaak als artsen op basis van hetargument van kosteneffectiviteit patienten een preventieve behandeling met vitamine D en bisfosfonaten zouden onthouden. Zou de NVLE als patientenorganisatie eens kunnen inventariseren of dit daadwerkelijk gebeurt? Mocht hieruit blijken dat dit inderdaad het geval is, dan zou de NVLE dit op kunnen nemen met de specialisten, want als op basis van deze argumentatie patienten niet worden behandeld, dan zijn we naar mijn idee op de verkeerde weg. (Gelukkig ben ik onder behandeling bij een specialist die mij wel een combinatie van vitamine D, kalktabletten en bisfosfonaten voorschrijft.) Antwoord: Uit ons onderzoek is gebleken dat alendronaat (=bisfosfonaat) effectiever Is dan geactiveerd vitamine D (alfacalcidol, merknaam Etalpha). Dit vitamine D is heel ander type vitamine D dat u bedoelt. Het wordt nl. niet standaard voorgeschreven in tegenstelling tot de door de door u bedoelde gewone vitamine D preparaten (bv Devaron, cholecalciferol). We hebben het hier dus niet over een veel voorgeschreven medicament. Verder is het zodat wij juist adviseren om het gewone vitamine D preparaat samen/naast de alendronaat voor te schrijven samen met calcium, dus wat u beweert dat wij dat niet adviseren is onjuist. Ten aanzien van het kosteneffectiviteitsdeel van het onderzoek valt te vermelden dat wij duidelijk hebben willen maken dat een bepaalde therapie niet altijd even kosteneffectief is. Dit is iets anders dan het aantonenvan effectiviteit. Iedere arts zal per patient moeten bekijken of het zinvol is om osteoporose profylaxe te geven, daar hebben wij ook richtlijnen voor opgesteld. Zie website NVR. Uit ons onderzoek bleek dat bij mensen met een gemiddelde leeftijd van 60 jaar het medicament (zowel alendronaat als alfacalcidol) duurder was dan eventuele besparingen verkregen met het voorkomen van botbreuken. Dit betreft een groeps gemiddelde. Kosteneffectiviteits onderzoek gebeurt met medenemen van alle denkbare kosten, dus niet alleen kosten van de medicijnen maar ook kosten van een botbreuk (met ziekenhuisopname, operatie, arbeidsongeschiktheid,overlijden etc.) In de praktijk zullen artsen zeker zo niet naar het middel kijken, wij hebbben willen aan tonen dat het ook goed is om naar het kosten aspect te kijken daar op een bepaalde leeftijd het niet altijd kosten besparend is, ook al is dit een vervelend begrip, maar we leven in een tijd met financiele schaarste binnen de gezondheidszorg. Vandaar de kritische blik naar de kosten. |